Alle verhalen

van Jokezelf

Een kleine ingreep


Ik werd wakker met schreeuwende keelpijn. Hoe kon dat? Waar was ik? Voorzichtig keek ik om me heen. Ik lag in een bed met hoge spijlen.  Links een wit gordijn, en rechts een tafeltje met een kan ranja en plastic bekertjes. Ik slikte mijn speeksel door. Scherp! Tranen sprongen in mijn ogen.
“Mama,” huilde ik, “waar is mama?”
Hoog boven me torende ineens een grote witte mevrouw.
“Stil maar jochie,” suste ze, “jouw mama komt vanmiddag, als je goed gedronken en geslapen hebt. Kom maar, dan mag je limonade, dat is goed voor je keeltje.”
Maar ik wilde niet drinken met die vlammen in mijn keel en draaide me naar het gordijn. Zachtjes snikte ik verder. Spuug liep op mijn kussen. De vrouw probeerde me rechtop te zetten, maar ik trapte haar weg met alle kracht die ik in me had. Ze liet me los.

foto van internet

foto van internet

“Nou, straks dan maar hè? Want je moet goed drinken hoor, dan gaat de pijn in je keeltje gauw over en mag je naar huis. Kijk, ik zet het bekertje hier neer.” Ze dekte me toe en legde mijn slaapkonijn naast me. Ik schopte de deken weg en smeet het beest naar het voeteneind. Die hoefde niet. Ik wilde mijn moeder.

Even later trok ik me aan de spijlen van het bed omhoog. In de kamer stonden nog meer spijlenbedden met huilende kinderen. Het witte schort liep van het ene bed naar het andere, maar niemand wilde drinken. Daar kwam ze alweer naar mij toe. “Kom knul,” zei ze, “je moet wat drinken, anders mag je straks niet met mama mee.”
Ik hield mijn adem in. Wat zei ze? Dat kon toch niet? Ik wilde weg! Ik wilde naar mama! De vrouw bracht het bekertje naar mijn mond. Misselijk van angst dat ik niet naar huis zou mogen, nam ik een flinke slok… het brandde – mijn ogen werden wazig – tranen drupten in de oranje vloeistof. Wanhopig nam ik nog een slokje. Het ging niet. Ik kon niet slikken! Nu kwam ik nooit meer thuis!
“Mama,” gilde ik, “mama!”
De vrouw legde me neer en maakte sussende geluidjes. Het konijn, dat ze alweer naast me legde, sloeg ik weg. Dat rotbeest, wat moest ik daarmee? Ik stopte mijn duim in mijn mond. Ook dat deed zeer. Ik huilde mezelf in slaap, maar telkens als ik wakker werd, stond daar dat witte mens, nu eens met een ijsje, dan weer met limonade. Dapper bleef ik het proberen, maar ik wist bijna zeker dat ik voor altijd in het spijlenbed moest blijven.

Advertenties

15 reacties op “Een kleine ingreep

  1. roadlaura1969
    13 juni 2013

    Goed geschreven Joke.
    Ik weet toen ik klein was en mijn amandelen moesten eruit, mijn moeder en ik samen de lift in stapte en andere kindjes al aan het huilen waren en ik stil naast mijn moeder stond, ik kreeg een zwart kapje op en even later werd ik wakker in het bedje met spijlen….wederom andere die huilden en ik was een moederskindje maar ik huilde niet en heb er ook geen nare herinneringen aan 😀

    Like

  2. Marja
    13 juni 2013

    Knap verwoord. Ik was weer even 4 jaar oud.

    Like

  3. gewoonanneke
    13 juni 2013

    O dat komt me heel bekend voor, mijn jeugdtrauma. Bij mijn zusje die heel vaak in het ziekenhuis had gelegen moesten haar amandelen geknipt worden en de dokter zei, stuur haar zus ook maar mee, ik dus, zo ging dat toen. Dus wij samen, mijn zusje janken en dat wilde ik ook maar dan werd er gezegd, jij bent groot (8 jaar) en je moet je zusje troosten terwijl ik zelf ook keelpijn had en wilde huilen. Echt serieus dat vergeet ik nooit meer. En zeker die bedden met spijltjes.

    Like

  4. hannekelive
    13 juni 2013

    ach…. arm kind.
    tegenwoordig mogen papa en mama de hele tijd erbij zijn, is toch wel beter.

    Like

  5. babbelegoegje
    13 juni 2013

    En ik heb mijn amandelen nog..denk ik.. 🙄
    Toch fijn, dat tegenwoordig de ouders er bij mogen blijven..

    Like

  6. Nannie Hugen
    13 juni 2013

    Een verhaal die me laat huiveren ook ik heb het meegemaakt maar ik ben een doetje dus stilletjes alles verdringen he.Vroeger vroeger wat waren ze dom omtrent kinderverdriet pffft

    Like

  7. Trees
    13 juni 2013

    Ik zie het helemaal voor me Joke, dat arme kind. Mijn dochter was 3,5 toen ze haar amandelen eruit haalden. Wij mochten toen ook niet blijven, maar we waren erbij toen ze bijkwam en dat scheelt al.
    Zelf was ik 17, na veel keelpijn en oorpijn gehad te hebben in mijn jeugd. Als je ouder bent is het verschrikkelijk, ik heb 6 dagen in het ziekenhuis gelegen, maar het is wel goed geweest, daarna ben ik niet meer vaak ziek geweest.

    Like

  8. EJW
    13 juni 2013

    Dit doet me denken toen mijn amandelen geknipt werden. Toen ik bijkwam lag ik met een dikke kraag met ijs om mijn nek. Veel drinken, en bij mijn weten was het ranja. De zuster zal ik nooit vergeten, ze heette Sterk en joeg met veel plezier een klisma in mijn achterste toen ik een verstopping had. Met plezier gelezen, dat wel.

    Like

  9. Selma
    13 juni 2013

    Joke, zo was het in de jaren ’50.
    Gruwelijk eenzaam en eng, ik maakte het zelf zo mee, de verlatenheid, de operatie.
    Maar tegenwoordig is het zooo verbeterd! Zo lief, zo gepamperd.
    Het gekke is verder ook, dat die amandelknipperij van toen intussen als een modeziekte beschreven is! Net als de baarmoederverwijderij van de jaren ’80. Dokters rommelen soms maar wat, omdat de tijd het voorschrijft. Onze amandelen hadden dus best nog een halve eeuw in ons kunnen zitten, als er indertijd een andere hype geheerst had.

    Like

  10. Voetje
    14 juni 2013

    Goed beschreven. Ik kon me echt helemaal inleven in de situatie, het was alsof ik op een afstandje van dat bed zat en toe keek.

    Like

  11. Nanda
    14 juni 2013

    Ik kan de pijn in zijn keel voelen. Ik was 37 toen mijn amandelen eruit moesten. Ik vond die pijn nog erger dan mijn bevalling!

    Like

  12. minoesjka2
    14 juni 2013

    Tja, zo ging dat vroeger . Ik heb nog altijd mijn amandelen, maar ik weet nog goed dat ik jaloers op mijn broer was, want die kreeg ijsjes en ik niet!! En op mijn jaloezie was hij weer boos ……. nu snap ik het, toen niet 🙂

    Like

  13. Mirjam Kakelbont
    14 juni 2013

    Vroegah is dus beslist niet beter! Ik heb nog net geen trauma overgehouden aan het amandelen knippen, en inmiddels is achterhaalt dat het geen nut heeft. Wel grappig dat iedereen er wat iets in herkent!
    Fijn weekend,
    Kakel

    Like

  14. Rebelse Huisvrouw
    18 juni 2013

    Herkenbaar!!!!!!! Als de dag van gisteren herinner ik me nog die godsgruwelijke pijn – zelfs aan dat ijsje likken was een traumatische gebeurtenis 😉

    Like

  15. Anna
    8 december 2013

    Hartverscheurend!
    Zelf herinner ik me niks meer van de pijn, wel de vele ijsjes achteraf samen met broer 🙂

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 13 juni 2013 door in Kind, Zorg en Welzijn en getagd als , , , , , , , , , .

Archief

Blog statistieken

  • 987 hits

Sites die ik o.a. volg

Laatste post op jokezelf.nl: Bouwen met taal

De eerste schooldag

De eerste schooldag

Aan de hand van haar drie jaar oudere zus huppelde de zevenjarige Anja die eerste schooldag in 1936 vanuit hun nieuwe huis naar de nieuwe school. De Pestalozzischool was een ‘deftige’ meisjesschool, waar je al heel jong Frans leerde, met een directrice die alle kinderen elke morgen bij de deur een hand gaf. Ze vond […]

All-inclusive

All-inclusive

  “Hier; helemaal gratis!” Triomfantelijk steekt de man een plastic glas omhoog. Met dikke buik en rode konen zit hij naast zijn vrouw, die aan een glas Lambrusco nipt. Op hun tafel ligt een grote hoeveelheid gebruikt bestek. “Makkelijk en goedkoop.” Hij neemt een flinke slok. “Lekker pilsje, vooral omdat het niks kost.” Het is […]

Een kranig oude dame

Een kranig oude dame

Voor de garagedeur houdt onze oudste bewoonster mij staande. Ze is achtentachtig, ongeveer een meter zestig lang en weegt hooguit vijfenveertig kilo. Al jaren verruilt ze om de paar maanden Nederland voor Spanje. Tot een paar jaar geleden samen met haar man, maar sinds zijn overlijden, vertelt ze, gaat ze alleen. “Man dood, kind dood, […]

Onzin en flauwekul

Onzin  en flauwekul

Pijn houdt vaak verband met emoties, maar van de uitleg bij www.gezonder.pw, zakt mijn broek spontaan af. Wat een partij onzin en flauwekul! Ik heb polyartrose (afname van het kraakbeen in alle gewrichten van het lichaam) en daardoor vaak pijn op verschillende plekken in mijn lijf, maar volgens deze site moet ik mij ernstig zorgen maken over mijn […]

Leuk hè? Deze mensen komen o.a. bij mij lezen

F(ik)tieverhalen

Columns, Gedichten & Verhalen van mijn Zielenroerselen

Schrijvers Blog

van Jokezelf

F(ik)tieverhalen

Columns, Gedichten en Verhalen van mijn Zielenroerselen

vivapo's Blog

365 dagen verwondering

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

mefrouw

three sisters inspired

Gifniks jôh!

De hersenspinsels van een (prettig) gestoorde moeder.

Hartelijke Hot Hulk

Hartelijke Hot Hulk is H H H

Grensgevallen

Een grens is een wens

sprakeloosverhalen

Tussen struisvogel en 'Weltschmerzen'

Bubbliciously me

Living the life you love....

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

dromenenzo

mijn leven, mijn dromen, mijn verhalen

van dichtbij

over het zout op m'n huid, spruitjes met spiegels en de rammelende rest

"Iris Papilio"

"Regenboogvlinder"

minoesjka2

minoesjka's leventje

%d bloggers liken dit: