Alle verhalen

van Jokezelf

De Wachtkamer


Ik duwde de verveloze buitendeur open en stapte een smalle donkere gang binnen. Mijn ogen moesten even wennen aan het halfduister voordat ik doorliep naar de wachtkamer. Ook de gang schreeuwde om een verfje, maar toen ik de linkerdeur openduwde, wachtte mij een aangename verrassing. Het vertrek was groot, licht en -voor een wachtkamer- tamelijk sfeervol ingericht, met veel natuurlijke materialen als hout en textiel in warme kleuren. Ik liep verder, ging zitten op één van de mahoniehouten stoelen die rondom langs de muren stonden en keek om me heen. In het midden van de kamer stond een uitgeklapte houten tafel op bolletjespoten, van de soort die je eigenlijk alleen nog maar in musea tegenkomt. Daarop lagen de bekende tijdschriften uitgestald en er stond een grote ronde vissenkom.

Voor ik uitgebreider kon bestuderen wat de kamer nog meer te bieden had, werd ik gestoord door de dame naast mij, een schriel vrouwtje dat haar kale groene winterjas nog hoog dichtge­knoopt had. Ze had een versleten bontmuts van een onbestemde kleur op haar knieën.
“Het is hier wèl opgeknapt hè?” zei ze, terwijl ze zenuwachtig friemelde aan de bovenste knoop van haar jas. Ik knikte, maar voordat ik iets kon zeggen, gaf een dame op leeftijd tegenover mij haar al antwoord.
“Nou, zegt u dat wel. Neem nou alleen maar eens zo’n mooie kapstok.” Ze wees naar een staande houten kapstok die rechts van het grote raam stond, “het is toch veel prettiger om je jas even uit te kunnen doen, want als je hem aanhoudt, heb je er buiten niets meer aan.” Ze had de hare aangehouden maar dat leek van geen belang. De in de wachtkamer aanwezige patiënten gaven haar woordeloos gelijk. Het was een mooie kapstok.
“Weet u,” zei het magere vrouwtje naast mij weer, “de dokter doet het allemaal zelf hoor. In z’n vrije tijd.” “Ja,” deed een derde dame ook een duit in het zakje, “mèt zijn schoonvader en ik denk dat zijn vrouw er ook wel aan mee zal werken. Nu ook weer die vissenkom; dat verraadt toch een zekere klasse, niet?” Ze haalde met precieuze gebaartjes een minuscuul zakdoekje uit haar oudedamestasje en begon zorgvuldig haar bril schoon te poetsen. “Echt een heel verschil met vroeger hoor. De vorige dokter was zo makkelijk. Die liet de hele zaak maar huisartswaaien. Weet u dat er nog zeil van veertig jaar geleden op de grond lag toen deze dokter anderhalf jaar geleden de praktijk overnam?” De andere dames schudden afkeurend het hoofd. “Ik kan het weten, want ik was veertig jaar geleden al patiënt bij dokter Ketel.” Ze zette haar inmiddels blinkend schone bril weer op haar neus en haalde net diep adem voor een verhandeling over de vorige dokter toen de nieuwe zijn hoofd om de deur heen stak.
“Wie is er aan de beurt?” Met iets spijtigs in haar ogen stond de bebrilde dame op en volgde hem naar de spreekkamer. De beide andere dames gingen eens lekker zitten voor een roddel over de overleden oude dokter, maar mijn aandacht dwaalde af. Ik keek naar de zwart marmeren schoorsteen naast de deur. In de schouw stond een ouderwets zwart potkacheltje en het tafeltje ernaast bezweek bijna onder een grote groene klimplant waaraan een tiental verdorde blaadjes hing. Ik stond op, liep er naartoe en plukte ze af. De twee dames smiespelden verder tot de oudste aan de beurt was. De laatste, haar groene mantel nog steeds tot boven toe dicht, draaide zich naar mij om het verhaal over de oude dokter en het versleten zeil nog eens dunnetjes over te doen.

.

Advertenties

12 reacties op “De Wachtkamer

  1. Christiene
    4 juli 2010

    Ha Joke, het lijkt net of ik zelf in de wacht kamer zit stiekem mee luisterend
    Een mooi verhaal.
    fijne zondag
    groetjes Christiene.

    Like

  2. Mark
    1 april 2013

    heel typerend allemaal. Mooi, beeldend geschreven.

    Like

    • jokezelf
      1 april 2013

      Dankjewel. Ik probeerde een Carmiggeltje ;-).

      Like

  3. Fenny
    1 april 2013

    mooi gedaan Joke

    Like

  4. gewoonanneke
    1 april 2013

    Mooi verhaal, goed de sfeer neergezet.

    Like

  5. Voetje
    2 april 2013

    Mooi verhaal. Het leek wel alsof ik zelf mee in de wachtkamer zat

    Like

  6. Mirjam Kakelbont
    2 april 2013

    Je bent zeker geslaagd in je Carmiggeltje! Daar lust ik er nog véél meer van
    Groetjes Kakel.
    PS fijn dat je medicijnen helpen. Ik ben blij voor je!

    Like

  7. lenjef
    2 april 2013

    Het hoogste scoren…

    in de wachtkamer van een dokter hebben al de anderen
    volgens hun verhalen
    ernstigere kwalen
    daar kan helaas zelfs de beste arts niets aan veranderen

    Graag gelezen, Joke. 🙂
    Lenjef

    Like

  8. Marijke
    3 april 2013

    Wat een heerlijk verhaal, zo herkenbaar. De sfeer in een wachtkamer heb je heel treffend weergegeven!

    Like

  9. Wil
    3 april 2013

    Hoi Joke,
    Wat heb je dit geweldig geschreven. Voor mijn gevoel liep ik mee, en zag ik de verassend mooi ingerichte wachtkamer. Luisterde mee naar de dames die in gesprek waren, en zag jou de blaadjes loshalen van de plant.
    Super. Dank je wel voor het uitje naar de wachtkamer.
    Groetjes Wil
    En heel erg bedankt voor je bezoekje en berichtje

    Like

  10. platoonline
    3 april 2013

    Heel mooie column want sfeervol beeld, niet alleen van het interieur maar ook van de patiënten. Je ziet de dames kwebbelen en tegelijkertijd zie je de zwijgende meerderheid genant knikken en wegkijken.

    Like

  11. Jokezelf
    7 april 2013

    Dank allemaal voor de likes en de reacties!

    Like

Reacties zijn gesloten.

Informatie

Dit bericht was geplaatst op 31 maart 2013 door in Zorg en Welzijn en getagd als , , , , .

Archief

Blog statistieken

  • 1,052 hits

Sites die ik o.a. volg

Laatste post op jokezelf.nl: Bouwen met taal

De geboorte van een kunstenaar

De geboorte van een kunstenaar

‘Het was in de winter van 1943. Nederland was bezet en leed honger. Het geschiedde in die dagen dat een kleine, hoogzwangere Jodin, vanuit het zuiden waar ze ondergedoken was, een reis ondernam naar Amsterdam. Ze droeg geen ster. Ze klopte op de deur van het Prinsengracht Ziekenhuis. Een non deed open. De vrouw stelde […]

Uniek boek steunt koffieschenkproject

Uniek boek steunt koffieschenkproject

Dit bijzondere initiatief werd in het leven geroepen door de in 2015 opgerichte stichting ‘Goed doen voor een ander’. Met hun ‘Koffieschenk Buurtprojecten’ brengen tientallen vrijwilligers vreugdemomenten bij ouderen in verzorgingshuizen. Momenten waarin naast koffie drinken, ook veel wordt gepraat, geluisterd en gelachen. Een aantal van deze vreugdemomenten is nu gebundeld in een uniek boek. […]

Wat kan ik van u leren?

Wat kan ik van u leren?

Vijftig schrijvers, één vraag aan onze ouderen… wat kan ik van u leren? Anja van Gennep (het linkermeisje op de foto uit 1944) is nu 88 jaar oud, komt oorspronkelijk uit Amsterdam en woont tegenwoordig in Purmerend. Ik heb haar geïnterviewd voor een boek waarvan de opbrengst naar een goed doel gaat. Het waren inspirerende […]

De eerste schooldag

De eerste schooldag

Aan de hand van haar drie jaar oudere zus huppelde de zevenjarige Anja die eerste schooldag in 1936 vanuit hun nieuwe huis naar de nieuwe school. De Pestalozzischool was een ‘deftige’ meisjesschool, waar je al heel jong Frans leerde, met een directrice die alle kinderen elke morgen bij de deur een hand gaf. Ze vond […]

Leuk hè? Deze mensen komen o.a. bij mij lezen

Van Dalsum Kunstprojecten

KUNST VAN VADER OP ZOON

Anne Peter

With love,, Clarissa Lovehandle

F(ik)tieverhalen

Columns, Gedichten & Verhalen van mijn Zielenroerselen

Schrijvers Blog

van Jokezelf

F(ik)tieverhalen

Columns, Gedichten en Verhalen van mijn Zielenroerselen

vivapo's Blog

365 dagen verwondering

MichielZiet.com

Dagelijkse dingen die soms meer bijzonder zijn dan je denkt

second part of my life

Geluk volgt uit tevredenheid en tevredenheid is een keuze

mefrouw

three sisters inspired

Gifniks jôh!

De hersenspinsels van een (prettig) gestoorde moeder.

Hartelijke Hot Hulk

Hartelijke Hot Hulk is H H H

Grensgevallen

Een grens is een wens

sprakeloosverhalen

Tussen struisvogel en 'Weltschmerzen'

Bubbliciously me

Living the life you love....

Woolywoot

Kom, zullen we stilstaan? | weblog

dromenenzo

mijn leven, mijn dromen, mijn verhalen

%d bloggers liken dit: